- Architekt i wykładowca, wybitny teoretyk architektury – twórca Teorii Minimum w architekturze. Teoria sprowadzała się do poszukiwań takiej zasady, która mogła by stać się podstawą działania architekta w dążeniu do ekonomiczności rozwiązań praktycznych. Zasada ta ma spełniać określone warunki – ogólność, racjonalność i jednoznaczność. Wyłączone zostają z niej kwestie estetyczne. Po przekształceniu w Teorię Wyboru w architekturze miała przede wszystkim opierać się o naśladowanie natury.
- W latach 1949-50 r. przebywał we Francji jako stypendysta rządu francuskiego, a od 1970 r. w niej zamieszkał i wykładał w Ecole Speciale d’Architekture w Paryżu. We Francji starał się promować dokonania polskich architektów, w tym metodę „na wypych” (prezentowaną już przez nas kilka wpisów temu, w poście poświęconym Aleksandrowi Francie), czego ślady znajdujemy w jego korespondencji z Henrykiem Buszką.
- Przyjaciele nazywali go „Balonem” (co było skrótem nazwiska i nie miało żadnego związku z jego wyglądem). Z Francją wiąże się też ciekawostka odnośnie do jego sposobu jej przemierzania – podczas pierwszej wizyty zwiedzał ją tylko pieszo!
- Jego znaną realizacją jest katowicki Gmach Biura Studiów i Projektów Górniczych na Koszutce z początku lat 50. XX wieku.
- Prezentujemy wizualizację niezrealizowanego projektu kościoła na wzgórzu, którego forma jest „przedłużeniem” drogi pnącej się do niego spiralnie. To właśnie nawiązanie do teorii stworzonej przez Ballenstedta – budowla jest kontynuacją otoczenia.
Fot. Skan „Z pracowni Janusza Ballenstedta” w „Projekt” 2/1968, s.25